Nederlands kasteelheer vermoord in Oostenrijk

Op een parkeerplaats bij Salzburg is het stoffelijk overschot gevonden van een Peter Janssen (47) uit Gorku.

Janssen is de kersverse eigenaar van kasteel Moersbergen in Doorn.

Update 18 september 1999 De Oostenrijkse politie heeft een Oostenrijker en Duitser opgepakt die worden verdacht van betrokkenheid bij de moord op Peter Janssen uit Gorcum.

Volgens de Oostenrijkse politie maakte de man deel uit van een criminele bende die “meer dan 150 miljoen gulden van Italiaanse klanten zou hebben afgeperst”. De Duitser en Oostenrijker, woonachtig in Linz, werden aangehouden op aanwijzing van de vrouw van de Gorcumer. De Oostenrijker zou het dodelijke schot hebben gelost.

Janssen was eigenaar van kasteel Moersbergen dat hij recent kocht voor 6,9 miljoen gulden. Hij zou het landgoed voor twintig jaar in erfpacht krijgen. Volgens eigenaar/directeur G.J. Visser van makelaardij BiltStede in De Bilt was de koop helemaal rond. Wanneer deze precies werd gesloten, wil Visser niet zeggen. Maar er was volgens hem geen sprake meer van een voorlopige koopakte. De Gorcumer had ook al een datum geprikt om het kasteel te betrekken. 

Volgens de makelaar is hem niet gebleken dat de man banden in het criminele circuit zou hebben: “Onze cliënten worden geballoteerd, dus ook in dit geval is dat gebeurd. De Gorcumer presenteerde zich als zakenman in de transportsector en had referenties. Die klopten. We hebben hem niet kunnen betrappen op een leugen.”

Update zondag 3 augustus 2003 (info uit kleintje muurkrant)
Janssen had een paar weken voor zijn eliminatie contact gehad met Fred Prins, het hoofd van het veiligheidsapparaat van de ABN/AMRO. Volgens Janssen was iemand uit de top van dat geldfort betrokken bij het sluizen van 4 miljoen gulden naar Bulgarije.
Het vormde een bescheiden onderdeel van een omvangrijke witwasoperatie. Janssen had daar weet van omdat hij zelf een door de wol gewassen expert was in het wereldje van soppen en boenen.

Oud-rechercheur Prins wilde uiteraard graag het naadje van de onwelriekende kous weten en stelde Janssen ergo de voor de hand liggende vraag waarom hij niet naar de politie was gestapt. Prins kreeg een haast even voor de hand liggend antwoord. Janssen was bang dat binnen het tijdsbestek van een mussenscheet zijn wereldje zou weten dat hij had gepraat. Met alle gevolgen vandien. Maar wat Janssen naliet deed meneer Prins. Hij zocht contact met zijn oude makkers bij de politie. Die raadden hem meteen aan zich niet met de zaak in te laten omdat het allemaal veel te gevaarlijk was. Janssen zou o.a. zaken afhandelen voor grimmige klanten als Etienne Urka en Stanley Esser. En de Bulgaarse connectie zou zijn opgezet ten behoeve van de ook al niet als watjes bekend staande Rotterdammers Cees Engel en Marc Verbesselt, respectievelijk exploiteur van huisjes en exploiteur van dames.

Op het oog heeft de moord op Janssen geen enkele relatie met diens gesprek met Prins of de Bulgaarse witwasroute. Hij was bezig met het verzamelen van 6 miljoen piek voor de aankoop van kasteel Moersbergen in Doorn. Maar vreemd blijft het dat hij een paar weken nadat Prins contact had gezocht met de politie Janssen’s profetie werkelijkheid werd.