Joran zijn gymschoenen zijn gevonden: Hoax?

De on-line blog Diario meldt dat de gymschoenen van Joran gevonden zouden zijn op Aruba. De tekst uit het Papiamento vertaald, is ongeveer als volgt:

Achter de Tierra del Sol, ver buiten de stad waar de telefoonmasten staan, zijn er 2 oude gympen gevonden, die daar tussen de rotsen zijn verstopt.
De manier waarop deze zijn verstopt laat zien dat ze daar bewust zijn geplaatst.

Dit doet denken aan de gympen waar al 3 jaar over wordt gepraat, en dat het mogelijk is dat ze van Joran zijn.

De gympen zijn van het merk K-Swiss. De vinders waren verbaasd dat ze de gympen op die plaats vonden. Veel mensen die de zaak van dichtbij hebben gevolgd “herkennen” de gympen.

De schoenen zijn gevonden aan de noordkant van Aruba, en ze hebben oude foto’s van Joran waarop te zien dat hij deze schoenen aanhad.

Betreft het een Hoax of niet? Het kan stom toeval zijn maar 30 mei 2005 verdween Natalee en exact 3 jaar later, op 30 mei 2008 worden de schoenen gevonden.

Diario

Franse aanklager in Hoger beroep na vrijspraak Nederlanders in Drugsmsokkelzaak

Het Franse Openbaar Ministerie heeft hoger beroep aangetekend tegen twee Nederlanders die vorige week door de rechtbank in Bordeaux zijn vrijgesproken van hasjtransporten. Dat heeft advocaat Jan Verhoef van een van de verdachten vrijdag bevestigd. De twee verdachten waren vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.

Verhoefs cliënt Leen R. wordt door de Franse justitie gezien als hoofdverdachte. Tegen hem was achttien jaar celstraf geëist. De andere verdachte tegen wiens vrijspraak beroep is ingesteld, Marcel S., hoorde vijf jaar cel eisen. De datum voor het hoger beroep is nog geprikt. “Het kan zomaar een jaar duren voordat het hoger beroep dient,” zegt de raadsman.

Een bende van twaalf man, elf Nederlanders en een Pool, wordt verdacht van het smokkelen van 160 ton hasj tussen 2001 en 2004. Zeven Nederlanders en de Pool werkten als vrachtwagenchauffeur.

Hoofdverdachte Jan S. is nog altijd voortvluchtig. Hij werd veroordeeld tot twintig jaar cel en een miljoen euro boete. Daarnaast mag hij nadat hij zijn straf heeft uitgezeten, Frankrijk nooit meer betreden. De andere acht Nederlandse verdachten moeten vier tot dertien jaar de cel in. Ook kregen zij gezamenlijk een boete van 7,5 miljoen euro door de rechter opgelegd.
Zie ook:

Hirsch Ballin zwakt kritiek op OM weer af

Nadat Ernst Hirsch Ballin gisteren nog kritiek had op de houding van het OM in de zaak Nekschot, heeft hij daarna zijn kritiek weer afgezwakt, waarschijnlijk geschrokken van het feit dat hij eindelijk eens duidelijk was.
Hij stelt nu in een brief aan de tweede kamer in zeer voorzichtige bewoordingen dat de detentie mogelijk korter had kunnen duren.
Vorige week verweet de kamer de minister in een spoeddebat dat het optreden van het OM onnodig intimiderend was geweest en dat Nekschot veel te lang is vastgehouden. Hirsch Ballin antwoordde daarop dat hij de lange duur tussen het laatste verhoor en het moment van vrijlating niet goed kon uitleggen en dat hij het OM daarop ‘kritisch zou aanspreken’. Die uitspraak was opmerkelijk: Kritiek van het ministerie op het OM is ongewoon.
In de laatste brief oefent Ballin nu geen kritiek uit, maar legt hij de zaak nog een keer uit. De minister zegt niet te streven naar een protocol voor dergelijke incidenten.

De cartoonist ‘Gregorius Nekschot’ werd op 13 mei opgepakt en anderhalve dag vastgezet, nadat in 2005 aangifte werd gedaan tegen zijn tekeningen. Op 20 mei vond in de Tweede Kamer een spoeddebat plaats over deze kwestie.

Het debat in de kamer spitste zich toe op twee onderwerpen. Ten eerste: trad het Openbaar Ministerie proportioneel op? Ten tweede: waarom vond zo lang na de aangifte nu ineens huiszoeking plaats? Is er sprake van een beleidswijziging bij het Openbaar Ministerie? Zo ja, welke rol heeft de Minister van Justitie daarbij gespeeld? Op een aantal zaken beloofde de minister in een brief terug te komen.

Die brief werd 28 mei verstuurd aan de Tweede Kamer. Daarin stelt hij dat het Openbaar Ministerie de cartoonist inderdaad onnodig lang heeft vastgehouden. In de brief wordt echter geen aandacht besteed aan de rol van de Minister van Justitie in de periode voorafgaand aan de aanhouding van ‘Gregorius Nekschot’.

Op het eerste onderwerp dat tijdens het debat aan de orde kwam gaat de Minister wel uitgebreid in, maar het tweede onderwerp komt niet aan bod. Sommige partijen spreken van een ‘politieke arrestatie’ en beschuldigen de minister dus van politieke bemoeienis met deze arrestatie. Een minister mag een dergelijk ernstige beschuldiging niet onweersproken laten. Hij moet klip en klaar duidelijk maken wat zijn rol precies geweest is, op welke momenten hij geïnformeerd is en hoe hij daar mee omgegaan is.

Zie ook:

Verdachte van moord op Katrina Khanyak vrij

Justitie in Breda heeft vandaag Robert-Jan Breukel (37), uit Baarle-Hertog vrijgelaten. Hij zat sinds 27 februari vast op verdenking van betrokkenheid bij de dood van zijn Wit-Russische vrouw Katrina Khanyak.

Het Nederlands Forensisch Instituut heeft de doodsoorzaak van de vrouw niet kunnen vaststellen, staat in een verklaring.
Gevolg is dat de Nederlandse justitie haar man Robert-Jan B. uit Baarle-Hertog nu na drie maanden voorhechtenis vrij moet laten. Hij blijft wel verdacht van moord of doodslag. “Maar dan moeten we op zijn minst kunnen bewijzen hoe de moord is gebeurd”, zegt persofficier Hendriks. “Daarvoor gaan we nu experts uit de Verenigde Staten en Duitsland inschakelen. Dat kan wel een jaar duren. Daarom is de verdachte op vrije voeten gesteld.”

De vrouw werd sinds april 2007 vermist. Haar lichaam werd 18 februari in een grenswoning in Baarle-Nassau gevonden. Verdachte R.B ontkent met klem dat hij bij haar dood betrokken is.

De vrijlating is volgens zijn advocaten Herwig Declerck en Jan Hein Kuijpers een teken dat de zaak op niets berust. “Het Openbaar Ministerie heeft geen enkel bewijs tegen onze cliënt.” Op het moment dat het lijk werd aangetroffen, verbleef Robert-Jan met zijn nieuwe vriendin (23) en dochtertje Nicole in Florida. Volgens de medewerkers van parenclub Queenie’s in Grobbendonk – die de verdachte tot voor kort uitbaatte – was hij rond de jaarwisseling naar de VS vertrokken. Robert-Jan kon bij zijn aanhouding eerst naar eigen zeggen niet geloven dat het om het lijk van zijn ex ging, vermits ze volgens hem naar haar familie in Wit-Rusland was teruggekeerd. Robert-Jan en zijn nieuwe partner moeten ook nog een tijd in het huis hebben gewoond, met het lijk van Katrina in de kist.

Katrina Khanyak uit Wit-Rusland trouwde in juni 2003 met Robert-Jan Breukel, een geboren Oosterhouter die seksbedrijven uitbaatte. Het huwelijksfeest in hotel Gilze-Rijen was groots met alles erop en eraan. Voor Katrina was Breukel de man die haar uit de Antwerpse prostitutie haalde en lichaamsverfraaiingen betaalde, zoals tandrenovatie en borstvergroting.

Breukel was haar ticket naar een Nederlandse verblijfsvergunning, zei ze tegen haar zussen en een vriendin.

Breukel. heeft een reputatie als schuldenmaker en oplichter. Hij vertrok in 2002 met de noorderzon uit Heeze bij Eindhoven, waar hij horecabedrijven uitbaatte en veel schuld achterliet.

Ook uit Isla Margarita, waar dochtertje Nicole werd geboren, moest hij begin 2003 snel vertrekken. ‘Vanwege bedreigingen’, zei Katrina tegen een vriendin. In Heeze was ook al eens een bombrief in Breukel’s horecazaak bezorgd. Breukel trok de laatste tijd veel op met Nederlander Michael van E., tegen wie in België justitieel onderzoek loopt wegens grote drugsdelicten.

Een man die met Breukel heeft gewerkt: “Tegen Breukel had zich een paar jaar geleden een groep gedupeerden verzameld via een oproep op Markplaats. Er waren zelfs speciale forums over Breukel”

Ook het huwelijk van Robert-Jan Breukel verliep niet vlekkeloos. Katrina klaagde dat Breukel haar dwong tot partnerruil. Op haar beurt smokkelde Katrina haar Wit-Russische minnaar de echtelijke woning in. Hij logeerde er maanden. Zus Lena: “Ze vertelde Robert-Jan dat hij haar broer was.”

Deze ‘broer’ vertrok in februari. Eind februari 2007 sms’te Katrina haar vriendin: “RJ tried to kill me with his handen.” Ze zat met Nicole op vliegveld Zaventem, zei ze tegen de vriendin, en vloog naar huis. De vriendin sprak haar nooit meer. “Ik dacht dat ze in Wit-Rusland zat.”

Zus Lena belde Katrina voor het laatst op 12 april 2007. “We zouden een week later weer bellen.” Katrina nam nooit meer op. Ze verdween.

Lena: “Robert-Jan zei dat ze weggegaan was. Maar ze zou nooit haar kind achterlaten. Robert-Jan zei me ook dat hij wist dat de wit-Rus haar minnaar was.”

Lena (28) en Nadia (25) Khanyak zijn nog steeds in shock door de ontdekking op 18 februari. Ze waren al sinds april 2007 op zoek naar Katrina. “Niemand die ons hielp”, zegt Lena.

De zussen zijn blij dat hun vijfjarige nichtje inmiddels bij haar grootouders is ondergebracht, de ouders van Breukel in Heeze bij Eindhoven.

Lena: “Deze mensen zijn dol op haar. We hopen ook dat ze de zussen van haar moeder leert kennen.”

Lena en Nadia willen nog één ding: “Dat Nederland Katrina’s lichaam vrij geeft en we haar een laatste rustplaats kunnen geven in Wit-Rusland. Als we tenminste het transport kunnen betalen.”

Verdachte moord Katrina Khanyak langer vast

Update 30 oktober 2010: Robert-Jan is opnieuw gearresteerd.

Moordenaar Ceciel Bot krijgt verlenging TBS

De rechtbank in Zwolle heeft vandaag 29 mei 2008 de tbs van de moordenaar van de destijds in Kampen wonende Ceciel Bot met een jaar verlengd. De nu 37-jarige Duncan van B. vermoordde het meisje (19) in 1989.

De Kampense kunststudente Ceciel Bot was een volstrekt willekeurig slachtoffer. Van B. verbleef in die tijd in jeugdinrichting de Dreef in Wapenveld en werkte buiten de inrichting. Op 9 juni 1989 had hij geen zin om te werken en trok hij Zwolle in. Van B. had toen maar één gedachte: hij móest seks hebben. In Zwolle trof hij geen potentiële slachtoffers, waarna hij de trein naar Kampen nam. Daar belandde hij geheel toevallig bij het studentenappartement van Bot. Hij vergreep zich aan haar en wurgde haar met een snoer. Hij werd in 1990 tot vijftien jaar cel en tbs veroordeeld.

Dat hij een halfjaar na de lustmoord in Kampen werd gepakt, berust – ook al – op toevalligheden. Hij mocht de Dreef verlaten en keerde terug naar zijn Noord-Hollandse geboortegrond. Ook daar gaat hij ernstig de fout in. Hij pleegt ontucht met een dertienjarig meisje en vergrijpt zich een dag later aan een 22-jarige vrouw in Hoorn. Anders dan Ceciel overleven zij . Moordenaars en verkrachters hanteren vaak dezelfde methode en dat doet Duncan de das om. Hij heeft de 22-jarige net zo vastgebonden als Ceciel, met een zeemansknoop. De Hoornse politie zet zijn gegevens op de telex. De politie in Kampen reageert meteen. De link tussen Hoorn en Kampen is dan al gelegd door een Heerder politieman. Die ‘kent’ Duncan uit zijn tijd bij de Dreef.

Twee weken geleden pleitte de aanklager er voor om zijn tbs met nog eens twee jaar te verlengen.

Hirsch Ballin valt OM af over Gregorius Nekschot

Het Openbaar Ministerie in Amsterdam heeft de cartoonist Gregorius Nekschot na zijn aanhouding onnodig lang vastgehouden. Dat heeft minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie vandaag aan de Tweede Kamer laten weten.

Na de arrestatie van Nekschot en de twee verhoren op een dinsdag eerder deze maand had Nekschot heengezonden kunnen worden. Desondanks is hij nog tot woensdagmiddag in verzekering gehouden in verband met ‘nader onderzoek’. De meerwaarde van dit langer vasthouden lijkt achteraf gezien niet groot, zo onderschrijft de minister de conclusie van de top van het OM.

Hirsch Ballin schrijft dat de rechter bij een eventuele strafvervolging met de toegepaste vrijheidsbeneming rekening kan houden in zijn vonnis. Volgens zijn woordvoerder wil de minister daarmee echter geen oordeel geven.

Hirsch Ballin had justitie in Amsterdam om opheldering gevraagd over de gang van zaken na de arrestatie van de cartoonist. Een spoeddebat in de Tweede Kamer over de kwestie werd vorige week in afwachting daarvan opgeschort.
Het parlement had veel kritiek op het optreden van het OM, vooral op de doorzoeking van de woning en de lange tijd dat de verdachte is vastgehouden.

Het OM meent dat acht cartoons van hem discriminerend zijn voor moslims en mensen met een donkere huidskleur en aanzetten tot haat of geweld. De tekenaar werkt onder het pseudoniem Gregorius Nekschot.

Sommige Kamerleden zijn bang dat de echte identiteit van de tekenaar bekend wordt en hebben daarom aangedrongen op veiligheidsmaatregelen.

Hirsch Ballin schrijft dat om veiligheidsredenen inmiddels is afgesproken het proces-verbaal over Nekschot anoniem te maken, aldus . Mocht het tot een strafvervolging komen, dan volgen mogelijk passende maatregelen tijdens de zitting in de rechtbank.

Nadat Nekschot op de eerste dag twee keer was verhoord, was het volgens het OM nodig hem langer vast te houden om hem te kunnen confronteren met uitkomsten van onderzoek op zijn computer.
Volgens het college van procureurs-generaal, dat de gang van zaken heeft beoordeeld, voegde dit weinig toe omdat de cartoonist zich steeds op zijn zwijgrecht beriep.

Durf te wedden dat als er geen ophef over nekschot was geweest, Ballin het eens was geweest met het OM. Het OM slaat er ook maar een slag naar. Heb meegemaakt dat iemand in hechtenis zat en het OM hem langer wilde houden omdat er verder verhoor moest plaats vinden. De rechter vond echter dat dat geen reden was de man in hechtenis te houden en hij werd vrijgelaten. Dat broodnodige verhoor heeft verder nooit plaatsgevonden.

Ron Pieper betrokken bij andere moorden?

Anneke van der Stap aka “Your Kawaiiness”

Zie ook: Eis 15 jaar in Puttense Moordzaak.
De vader van de in 2005 omgebrachte Anneke van der Stap uit Rijswijk wil dat het onderzoek naar de moord op zijn dochter uit de ijskast wordt gehaald.

Aanleiding is de recente aanhouding van de 33-jarige Delftenaar Ronald Pieper, die op een steenworp afstand woonde van de plek waar het lichaam van de Rijswijkse studente op 22 juli 2005 werd gevonden.

Harry van der Stap, die nog steeds in grote onzekerheid leeft, hoopt dat justitie de zaak van Anneke wil meenemen in het onderzoek naar de verdachte in de geruchtmakende Puttense moordzaak. Al was het alleen al omdat P. in het jaar dat zijn dochter werd vermoord, vanuit Ermelo naar de Haagse regio verhuisde.

“Misschien is deze link te klein, maar aan de andere kant biedt het misschien toch een opening in het moeizame onderzoek”, aldus Van der Stap.

En dan is er nog de witte bestelauto die, voordat de vermiste Anneke op 22 juli werd aangetroffen, door getuigen bij de vindplek is gezien. Ronald P. reed eveneens in een witte bestelwagen, die hij onlangs te koop zette. Ten tijde van de moord op Anneke werkte Pieper bij De Marktbus in Den Haag, dat het vervoer regelt van veiling- en marktplaatsspullen. Het bedrijf ligt in de nabijheid van de Westduinweg in Scheveningen, waar in de nacht van Annekes verdwijning is gebeld met haar gestolen mobiele telefoon. Het OM in Zutpen wil er inhoudelijk niet op ingaan.

“We hebben geen aanwijzingen om de Rijswijkse moordzaak noch de moord op Maria van der Zanden op dit moment te betrekken in het onderzoek. Voorlopig concentreert zich dat op de zaak Christel Ambrosius”, aldus een woordvoerster.

Maria van der Zanden is nooit meer teruggevonden, maar werd voor het laatst gezien 6 augustus 1994 op het bospad bij het huis waar Christel Ambrosius dood werd gevonden.

Inmiddels weet iedereen wel iets te vertellen over P.’s leven, ook dat hij gezegd zou hebben dat de sex met Christel volledig uit de hand was gelopen, en dat hij oversekst zou zijn.

Update 8 februari 2010: Ronald Pieper wordt gearresteerd in verband met de moord op Anneke van der Stap