Hoge raad doet uitspraak aanwezigheid advocaten bij verhoor

Vandaag laat de Hoge Raad zich uit over de vraag of de advocaat van een verdachte moet worden toegelaten bij het politieverhoor.

In drie Nederlandse zaken werd in cassatie een beroep gedaan op een uitspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, het zogeheten Salduz-arrest. In die zaak en in enkele andere oordeelde het hof dat het recht op een eerlijk proces was geschonden, omdat er verklaringen van de verdachte als bewijs waren gebruikt, afgelegd tijdens een politieverhoor zonder raadsman.

Volgens G. Knigge, advocaat-generaal bij de Hoge Raad, kan in het Salduz-arrest niet gelezen worden dat een advocaat het politieverhoor moet bijwonen, maar wel dat de verdachte een raadsman moet kunnen spreken voordat hij het eerste verhoor ingaat.

Advertisements

Tano dood om een meisje

Het opsluiten van Tano Jansen in een zeecontainer waar hij door verstikking om het leven kwam lijkt te komen door ruzie om een meisje.

De broer van het meisje is een van de vier verdachten die nog vastzitten. Het meisje zelf is de 15 jarige die korte tijd vast zat, maar drie dagen geleden weer is vrij gelaten.

Tano heeft in een poging zichzelf te bevrijden, of om de aandacht te trekken, brand gesticht in de container, zeggen familieleden van de verdachten. Mogelijk is hij gestikt door de rook.

Ron Heutink, advocaat van de 15 jarige, wil dat zijn cliente als getuige ipv verdachte wordt behandeld. Zij heeft uiteindelijk de vondst van het lichaam gemeld. Zij is weliswaar vrijgelaten maar de politie beschouwt haar nogaltijd als verdachte.

Update 30 juni 2008: Tano Jansen is onder grote belangstelling begraven. Inmiddels is bekend geworden dat de jongeren inderdaad verdacht worden van wederrechtelijke vrijheidsberoving met de dood tot gevolg.

Dat is een misdrijf (artikel 288) waar maximaal 12 jaar gevangenisstraf op staat.

Geen hogere straffen in hoger beroep voor schietpartij Veldhoven

De straffen voor een schietpartij bij café ‘In d’n Olie-fant’ in Veldhoven in november 2007 zijn door het gerechtshof in Den Bosch niet verhoogd. De drie verdachten kregen net als voor de rechtbank twaalf, acht en vijf jaar cel opgelegd. Justitie vond alle verdachten even verantwoordelijk en had tegen alle verdachten vijftien jaar geëist voor het medeplegen van een poging tot moord. Het gerechtshof achtte dat echter niet bewezen.

Bij de schietpartij vielen destijds vier gewonden, van wie er twee zwaargewond raakten. Twee verdachten van in de twintig uit Tilburg en Sittard ruzie hebben gekregen met een bezoeker over een handvol XTC pillen. Na de ruzie zouden ze met een 45-jarige verdachte uit Veldhoven naar zijn huis zijn gereden. Daar haalden ze een pistool op om vervolgens terug naar het café te gaan.

Daar kwam het opnieuw tot een vechtpartij, deze keer met aan de ene kant de drie verdachten en aan de andere kant de bezoeker met wie eerder was gevochten en drie vrienden die hij had gebeld. Tijdens het gevecht liep een van de slachtoffers op de twintiger uit Sittard af, die daarop twee keer op hem schoot. Vervolgens is het slachtoffer ook nog tegen zijn hoofd geschopt.

Daarna pakte de man uit Veldhoven het pistool om de drie andere slachtoffers neer te schieten. Een van de slachtoffers werd van een tot drie meter afstand neergeschoten, waardoor het volgens het gerechtshof op een liquidatie leek. Twee anderen zouden neergeschoten zijn terwijl ze al op de vlucht waren.

Lagere straf voor Jovica T. in hoger beroep

Jovica T. (59) is door het gerechtshof in Arnhem vandaag tot tien jaar cel veroordeeld voor het neerschieten van een rechercheur op 23 juli 2007 in een Apeldoorns winkelcentrum. De rechtbank in Zutphen veroordeelde T. eerder tot vijftien jaar cel voor poging tot moord.

De advocaat-generaal had dezelfde straf geëist als de rechtbank eerder oplegde. Maar volgens het gerechtshof komt de lagere straf beter overeen met straffen in andere, soortgelijke strafzaken. Voor de rechtbank had het OM destijds een nog hogere straf geëist: 26,5 jaar cel. Die eis noemde het hof exorbitant hoog.

De eis van 15 jaar tijdens het hoger beroep is verbazingwekkend omdat het OM juist in beroep was gegaan omdat ze de uitspraak (ook 15 jaar) te laag vond. Resultaat: belastinggeld weggegooid en een lagere straf als resultaat.

Het hof acht bewezen dat T. van korte afstand de politieman met voorbedachten rade neerschoot, toen deze hem herkende en wilde aanhouden. Tussen de herkenning en de twee schoten had T. tijd om na te denken en rustig in zijn fietstas te rommelen voor het wapen. Daarna fietste hij rustig weg tussen de verbijsterde omstanders.

Volgens het Hof is een straf van zeven of acht jaar passender, gezien de feiten. Behalve de moordpoging is dat ook een gewapende overval op de MediaMarkt in Zwolle, wapenbezit bij zijn aanhouding in Biddinghuizen en het bezit van nog een wapen met munitie in een Apeldoornse opslagruimte.

Het hof verzwaart die straf vervolgens, omdat het gaat om een politieman. Die raakte levensgevaarlijk gewond, overleefde, maar heeft nog elke dag pijn. Ook weegt zwaar dat T. schietgevaarlijk wordt zodra iemand hem in de weg loopt, en dat hij de moordpoging emotieloos beging. T. zelf stelt dat hij onschuldig is.

Of 10 jaar voor een poging tot moord juist is kan ik niet beoordelen. Wel is het zo dat er mensen voor het daadwerkelijk plegen van een moord minder hebben gehad. Het feit dat het hier om een politieagent als slachtoffer gaat zou voor de strafmaat niks uit moeten maken. Het leven van een gewone burger is net zoveel waard als dat van een politieagent.

Dossiers Puttense moordzaak zoek: het NFI laat zich weer eens van zijn professionele kant zien. Oops, slipje ook weg

Christel Ambrosius (23), een stewardess van United Airlines, werd op 9 januari 1994 vermoord gevonden in het huisje van haar oma in het Puttense bos. Ze is verkracht, gewurgd en haar keel is doorgesneden.

De belangrijkste sporen zijn een spermadruppel op haar been en twee haren die niet van het slachtoffer waren. Twee verdachten, Wilco Viets en Herman DuBois, worden veroordeeld, maar de zaak rammelt. Na uitgebreid onderzoek worden zij na een herziening van de Hoge Raad op 24 april 2002 vrijgesproken. Zij hebben hun straf dan al uitgezeten

In mei 2008 kwam dankzij een DNA-match Ronald P. als verdachte in beeld. Hij beweert Ambrosius’ geheime vriend te zijn geweest. Een onderzoek naar het falen van justitie in deze zaak wordt beloofd.

De Twee van Putten waren opgelucht, maar ook woedend. Herman du Bois (47) en zijn vrouw Anja (42) kunnen nog nauwelijks geloven dat eindelijk de vermoedelijke moordenaar van Christel Ambrosius is opgepakt.‘Ik ben in Putten geboren en zei altijd iedereen gedag. Maar na onze vrijspraak zeiden sommige mensen niets meer terug. Zij dachten dat we Christel toch hadden vermoord, want we hadden bekend en bijna zeven jaar vastgezeten. Waar rook is, is vuur’, vertelt Du Bois in de Volkskrant. Du Bois en Viets willen een officiële rehabilitatieverklaring van de overheid en beraden zich op een aanvullende schadevergoeding.

En weer blijkt dat justitie en met name het NFI gerund wordt door incompetente amateurs. Een groot aantal NFI-dossiers uit de eerste fase van het onderzoek in de Puttense moordzaak zijn ‘verdwenen’. Het gaat hierbij om gedetailleerde rapportages uit 1994 en 1995 over het sporenonderzoek op het lichaam van de vermoorde stewardess Christel Ambrosius die binnen de burelen van het NFI zouden zijn zoekgeraakt.

Het openbaar ministerie heeft dit inmiddels bevestigd. Het NFI weigert toe te lichten hoe het kan dat stukken in zo’n beladen moordzaak zomaar weg zijn.

Volgens het OM in Zutphen zijn de dossiers van groot belang nu dna-deskundigen in het strafproces tegen Christels vermeende moordenaar Ronald P. elkaar tegenspreken. “De officier heeft de stukken bij het NFI opgevraagd omdat ze helderheid kunnen geven over het sporenbeeld. Het NFI heeft tot nu toe niet duidelijk gemaakt waar de rapportages zijn gebleven.”

Zoek zijn de waarnemingsbladen waarin NFI-medewerkers beschrijven hoe het veelbesproken spermaspoor op het bovenbeen van Christel destijds is bemonsterd. Verder staat daarin welke andere sporen zijn veiliggesteld. Ook de resultaten van het eerste dna-onderzoek en stukken over de sleeptheorie zouden weg zijn.
Het NFI wil niets over de zaak kwijt. “De rechtszaak is nog gaande, wij zeggen niets.” (Overigens heeft het NFI in andere nog lopende zaken bijvoorbeeld de Deventer moord, wel altijd zijn scheur opengetrokken). een woordvoerder kon echter bevestigen dat de ‘gewone’ stukken er zijn. De woordvoerder zegt niet te kunnen ingaan op de waarde van de stukken. “Ik weet niet exact wat erin staat.”

De vermissing van de dossiers kan desastreuze gevolgen hebben voor de waarheidsvinding in het proces tegen Ron Pieper.

peter de knijf Volgens de Leidse FLDO-onderzoeker Peter de Knijff (foto) is in het ‘beenspoor’ en in een schaamhaar dna van een onbekende man aangetroffen. Dna-deskundige Richard Eikelenboom van IFS stelt echter dat het niet gaat om een onbekend profiel maar om een mengprofiel van dna van Christel en Ronald Pieper

De dna-deskundige gaat daarbij zelfs zover dat hij De Knijff beschuldigt van manipulatie van het dna-profiel. Saillant is dat De Knijff zegt niet meer te beschikken over de ruwe data van het door hem gepresenteerde profiel, waardoor geen controle meer mogelijk is.
De Knijff verklaarde afgelopen week dat die gegevens “verloren gingen bij een computercrash” bij het FLDO. Volgens de accreditatievoorschriften hoort van zulke rapportages een back-up te worden gemaakt.

Je vraagt je trouwens wel af dat als dit is verloren door een computercrash, wat is er dan nog meer verloren door die crash? Het maken van back-ups is een accreditatie eis. Me dunkt dat het NFI zijn accreditatie maar moet verliezen.

De verhoren van Viets en DuBois zijn destijds ook ‘per ongeluk’ gewist.

Het OM bagatelliseert de zaak en houdt vol dat het dossier compleet is.

Update 30 Juni 2009 Inmiddels is gebleken dat ook het slipje van Christel, de riem uit haar spijkerbroek en haar laarzen verdwenen zijn. Deze hadden van belang kunnen zijn voor onderzoek naar aanraaksporen. Toen Christel 1994 in de Puttense woning van haar oma werd verkracht en vermoord waren spijkerbroek en slip omlaag getrokken. Het Nederlands forensisch instituut (NFI), toen nog gerechtelijk laboratorium, beschikte destijds nog niet over de techniek om dna te isoleren uit huidcellen die daarbij vrijkomen. Die mogelijkheid is er pas sinds 1998/’99.

FLDO
Het Leidse Forensic laboratory for DNA Research (FLDO) is opgericht als tweede instelling, naast het Nederlands Forensisch Instituut (NFI), waar DNA-sporen kunnen worden geanalyseerd.

IFS
Indpendent Forensic Services (IFS) is een onafhankelijk Forensisch laboratorium opgericht door oud NFI medewerkers Richard en Selma Eikelenboom.

NFI blunders
Het NFI staat al jaren onder druk, niet alleen omdat het kampt met lange wachttijden; er is ook kritiek omdat verdachten voor onderzoek moeten vertrouwen op een dienst van justitie. Tenslotte is er zorg over een aantal ernstige fouten zoals het verzwijgen van ontlastend DNA in de Schiedammer Parkmoord, het foute oordeel in de Butlermoord, de Puttense moordzaak, het gerommel met de blouse in de Deventer moordzaak, het hart dat niet van Denise Schouten was, de blunders in de zaak Bindi, het verontreinigde DNA van de Wreker van Zuuk, de onkunde in de zaak Gerrit Snoeren en vele andere fouten en blunders.

Eikelenboom omstreden
Het IFS heeft een succes gehaald met bijvoorbeeld de vrijlating van Tim Masters, maar Eikelenboom is ook de deskundige die zich in zijn NFI tijd bemoeid heeft met o.a. de Deventer moordzaak en de moord op Marianne Vaatstra en daarin is zijn gedrag op zijn minst als ‘merkwaardig’ te beschouwen.
Wim Dankbaar, die heilig gelooft in de onschuld van Louwes, heeft een aantal malen getracht om met het echtpaar Eikelenboom in contact te komen. Dankbaar wilde met Eikelenboom zijn onderzoek van destijds bij het NFI bespreken en had nog een aantal onbeantwoorde vragen. Eikelenboom hulde zich in stilzwijgen.

eikelenboom Richard Eikelenboom (foto) heeft een curciaal rapport geschreven dat heeft geleidt tot de uiteindelijke veroordeeling (tijdens een herzieningsprocedure) van Louwes. Twee vooraanstaande DNA-experts, Prof. Dan Krane en Jason Gilder van Forensic Bioinformatics, zijn nu met een rapport gekomen dat nogal vernietigend is voor dit curciale rapport. Volgens het artikel “Louwes is vrij, maar vecht door voor zijn onschuld” uit de volkskrant zegt Eikelenboom over dit rapport: “In 2003 werd Louwes vrijgelaten dankzij onderzoek van mij. Later vond ik sporen die tegen hem pleiten. Maar dat ik loog of fouten maakte, is aantoonbaar onzin. Die Amerikaan is dom of onjuist ingelicht. Ik overweeg een schadeclaim tegen Louwes.” Met die Amerikaan verwijst hij naar Jason Gilder die gepromoveerd is op het proefschrift Computational methods for the objective review of forensic DNA testing results. Ter afronding van zijn studie aan de universiteit ontwikkelde hij het programma Genophiler® voor de automatische en volledig objectieve analyse van DNA-samples. Deze man kan zich dus met recht een wetenschapper noemen en dus zeker niet dom. (Even terzijde, Eikelenboom is nooit verder gekomen dan hoger labonderwijs: biochemie, een opleiding die hij in de avonduren toen hij bij het NFI werkte heeft afgerond. Wel iets anders dan promoveren.) Dus dan moet hij volgens Eikelenboom niet goed ingelicht zijn. Echter de analyse die hij uitvoerde deed hij op de oorspronkelijke ruwe meetgegevens zoals die door Eikelenboom gevonden zijn. Je begint je dan ook werkelijk af te vragen op welke kennis Eikelenboom doelt die Gilder niet had. Of doet Eikelenboom dan op de kennis die hij verder over de zaak had, want op het moment dat hij zijn onderzoek deed, wist hij welke zaak het betrof en was hij goed op de hoogte wat er allemaal speelde.

Eikelenboom weigert om specifieke vragen te beantwoorden over zijn rapport met de opmerking dat het nog “onder de rechter is”. Hij geeft echter wel, in besloten kring, regelmatig lezingen over zijn onderzoek, zoals op 16 april bij Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging.

In de zaak van Marianne Vaatstra was en is de houding van Richard Eikelenboom ook merkwaardig. In eerste instantie was hij zeer behulpzaam en heeft diverse sporen, waaronder het rugzakje van Marianne, nauwkeurig onderworpen aan een onderzoek. Wat hij daarbij vergat is het DNA van de vinder (in dit geval journalist Bart Bakker) uit te sluiten. Toen Eikelenboom daarop terecht gewezen werd weigerde hij zich nog langer voor Marianne Vaatstra in te zetten. Maar zou de werkelijke reden kunnen zijn dat Eikelenboom zijn relatie met het OM niet op het spel wil zetten? Immers, zowel in de zaak Vaatstra als Louwes kunnen we vraagtekens zetten bij een onafhankelijke rol van het Openbaar Ministerie.

In de Schiedammer Parkmoord had Eikelenboom klokkenluider kunnen zijn maar hield zijn mond over de onschuld van Cees B.

4 jaar cel voor Nederlander in België wegens pooierschap

hij-vernederde-zijn-vrouw-tien-jaar-lang Louis ‘Loek’ van der Poel (63) (foto) een in België wonende Nederlandse zakenman, is door de rechtbank in Antwerpen veroordeeld tot vier jaar cel. Van der Poel had zijn Slowaakse vrouw jarenlang gedwongen tot prostitutie.

Loek van der Poel filmde bovendien de verkrachtingen van zijn vrouw. Hij moet haar nu 3000 euro schadevergoeding betalen.

Van der Poel, die in Berchem, Antwerpen woont, is een bekend lid van de liberale partij Open VLD. Hij is in België vooral ook bekend wegens de introductie van de Segway, waarvan hij de rechten in 2004 verwierf.

In 2006 stapte Maria, de Slowaakse vrouw die van der Poel in 1993 leerde kennen en met wie hij in 1997 trouwde, naar de politie met een verward verhaal. Ze was meerdere keren verkracht, zowel door haar echtgenoot als door andere mannen met goedvinden én medewerking van haar partner. Dat gebeurde is ‘Noble House’, de seksclub in het Nederlandse grensdorp Putte, waar ze elkaar hadden leren kennen toen zij nog zeventien was.  Van der Poel kocht de bar en dwong haar de volgende jaren mee te draaien in de vunzigste seks.

"Van der Poel gaf haar instructies en nam soms zelf ook deel aan de orgieën. Naar eigen zeggen vond hij het vooral opwindend om alles te filmen. Hij bevredigde zichzelf terwijl hij zijn partner de liefde zag bedrijven met klanten in de bar", citeert het vonnis een getuige. Enkele keren drong hij aan op een triootje.

"Dat zijn echtgenote daar niet mee gediend was, blijkt uit de beelden", aldus het vonnis: "De beklaagde neemt de penis van de klant in de hand en duwt hem in de vagina van Maria. Ook verplicht hij haar tot orale seks met de klanten. Van de beelden druipt de walging af. Zo is duidelijk te zien hoe ze er apathisch bij blijft, maar dan bedreigt hij haar: ‘Je zuigt hem af of het is gedaan met jou’. Zij faket dan dan enig genot, maar spert de mond wijd open om toch maar zo weinig mogelijk contact te hebben met de penis".

De zaak werd, omwille van de beelden, achter gesloten deuren behandeld. De uitspraak van het vonnis moet echter openbaar zijn en in hun vonnis lieten de rechters niets aan de verbeelding over. Zij hadden geen goed woord over voor van der Poel en beschrijven hoe alles in detail te zien is op de in beslag genomen dvd’s. "Tien jaar lang heeft hij de vrouw, van wie hij nog altijd niet officieel gescheiden is, vernederd. Het is opmerkelijk dat twee eerdere partners gelijkaardige getuigenissen aflegden over de seksuele wanpraktijken van Loek van der Poel", aldus het vonnis.

Hij hield haar financieel, sociaal en emotioneel volkomen onder controle door haar gratis te laten werken in het bordeel en de taverne, door haar documenten achter slot te bewateren en deinsde er zelfs niet voor terug hun zoontje Loek Junior te gebruiken als pressiemiddel.

Bij de behandeling van de zaak had de verdediging nog gepleit voor opschorting van straf, maar dat vond de rechtbank een brug te ver. In het vonnis wordt zwaar getild aan de perverse feiten. De deskundige die de Nederlander onderzocht noemt hem stelt ‘hysteropsychopate trekken’ vast, en de kans op herhaling wordt heel groot genoemd, en doordat er geen greintje schuldinzicht is, heeft geen enkele therapie zin.

De ‘zakenman’ kwam begin deze eeuw al voor de rechter op verdenking van souteneurschap met een vorige echtgenote als beweerd slachtoffer, maar werd toen vrijgesproken. Hij beweegt zich in de kringen van de Open Vld in Antwerpen. In 2000 kwam hij op voor de districtraadsverkiezingen in Berchem, maar raakte niet verkozen. De Nederlander wilde graag een rol spelen binnen de liberale partij, maar kreeg nooit een functie. Midden de jaren negentig was van der Poel wel betrokken bij de voorbereiding van VLD-congressen. Maar toen Guy Verhofstadt lucht kreeg van zijn achtergrond, werd hij met stille trom afgevoerd.

Van der Poel was enige tijd eigenaar van de brasserie ‘Hof van Nauwelaerts’ in Berchem. Dit restaurant kwam recentelijk in het nieuws na een faillissement. Van der Poel baatte ook een tijd taverne Erasmus in Borgerhout uit. Dit café haalde de nationale pers omdat Britney Spears er naar het toilet zou zijn geweest. Dit gerucht is nooit bevestigd.

De Antwerpse liberale schepen Ludo Van Campenhout reageert terughoudend op de zaak. "Ik ken Loek uit de partij en omdat onze kinderen soms met elkaar omgaan. Het klopt dat Loek lid is van de Antwerpse Open Vld. Maar hij heeft geen enkel mandaat en zit ook niet in het bestuur. Wat dat betreft, moeten we dus geen maatregelen nemen. Verder is dit een zaak van het gerecht en daar heb ik niets over mee te delen", aldus de schepen. Er circuleert echter een recente foto waarop kan blijken dat het water tussen die twee niet erg diep was.

Tot 3,5 jaar cel voor mensensmokkelaars

In de omvangrijke mensensmokkelzaak ‘Lorry’ heeft de rechtbank in Arnhem vandaag straffen tot 3,5 jaar cel opgelegd.  Tegen tien verdachten uit Den Haag, Oss, Oosterhout, Huissen en Minnertsga had het Openbaar Ministerie straffen geëist tot zes jaar cel. Het betrof een bende die mensen uit Irak via Griekenland en Italië naar Nederland smokkelde van medio 2007 tot het voorjaar van 2008.

De hoofdverdachten kregen geen vijf en zes jaar, maar 2,5 en 3,5 jaar cel opgelegd, omdat de rechtbank niet bewezen achtte dat er werd witgewassen. Bovendien werden de gesmokkelde personen gewoon in personenauto’s vervoerd en kregen zij onderweg voedsel en onderdak. Eén keer werd iemand een stuk van de reis in de kofferbak vervoerd.