De Metromoorden

Twintig jaar geleden, op 7 augustus 1989, begint op metro station Zuidplein in Rotterdam een neger, ‘G.’,  wild op 4 jonge vrouwen in te steken. Twee vrouwen komen direct om, een derde overlijdt in het ziekenhuis, de vierde, Heleen Dekker, overleeft het drama maar draagt voor altijd de sporen. Ongebruikelijk voor die tijd, wordt er een foto van de moord in de kranten geplaatst.

De dader wordt gepakt. Hij zei een hekel te hebben aan blanke vrouwen en wilde er zoveel mogelijk doodmaken. Hij wordt veroordeeld tot 20 jaar cel, maar enkele jaren later op 14 augustus 1992 wordt hij (32 jaar oud) bungelend aan een touw gevonden in de TBS inrichting Veldzicht. Hij overlijdt in het ZH in Zwolle.

De zaak is bijna geheel vergeten. Voor Kerwin Duinmeyer die in 1983 vermoord (feitelijk was het geen moord maar werd de dader veroordeeld voor het opzettelijk toebrengen van een zwaar lichamelijk letsel) is een monument opgericht, er is een lied over geschreven en er is een film gemaakt.
De Metromoorden, racistisch én seksistisch van aard, zijn echter vrijwel vergeten.

Trivia: Nico Bodemeijer, degene die Kerwin Duinmeyer ombracht, zou 8 januari 2012 zelfmoord hebben gepleegd.