Arrestaties in zaak Willeke Dost | De kinderbescherming wist het weer eens beter

Herna M. (66) en haar jongste zoon Bart M. (38), de pleegmoeder en -broer van Willeke Dost, zijn vanmorgen aangehouden in verband met de vermissing van de toen 15-jarige Willeke in 1992.

Willeke verdween in de nacht van dinsdag 14 op woensdag 15 januari 1992 onder verdachte omstandigheden uit de boerderij van haar pleegouders aan de Koekangerdwarsdijk in Koekange. Politie en justitie hebben de zaak altijd afgedaan als ‘een gevalletje weggelopen tiener’ en nooit een opsporingsonderzoek willen verrichten.

Sinds vanmorgen wordt de boerderij van de vrouw door tientallen agenten doorzocht.

Willeke werd na 14 januari 1992 nooit meer door iemand gezien. Het meisje had pal voor haar verdwijning aan getuigen wel verteld dat zij doodsbang was voor haar pleegfamilie en werd begluurd als zij bijvoorbeeld onder de douche stond. In 2009 kreeg Telegraaf-verslaggeefster Jolande van der Graaf een briefje in handen dat Willeke in de maanden voor haar vermissing aan haar hartsvriendin schreef. Zij noemt een van haar pleegbroers daarin onder meer ‘een viezerik en oversekst persoon’.

Opvallend was ook dat het meisje juist pal voor haar vermissing aangaf dat zij zwanger was geraakt en niet wist wat zij moest doen. “Ik zou enkele dagen later met haar gaan praten. Zover zou het echter niet komen, want Willeke verdween spoorloos”, aldus een getuige.

Ronduit verdacht en belastend werd geziens dat haar pleegouders zeggen de vermissing ‘s ochtends om zeven uur te hebben opgemerkt, maar pas vijftien uur later alarm sloegen. Al haar schoolboeken lagen nog in haar kamer, haar wekker was volgens de pleegvader niet afgegaan en Willekes eerste les op school begon pas om kwart over tien die ochtend. De pleegouders zeggen desondanks te hebben gedacht dat Willeke al op school was en ondernamen geen enkele actie om dit te checken.

De pleegmoeder van Willeke bleef echter volhouden dat Willeke in haar huis niets was aangedaan. “Ze had waarschijnlijk allang een plan om weg te lopen. Wellicht kwam ze in handen van een gewelddadige loverboy. Ze zal wel in die flat in de Amsterdamse Bijlmer zijn beland, waarop later dat jaar een vliegtuig neerstortte”, was de uitleg van de Drentse. Ook bleek in 2009 dat de inmiddels overleden pleegvader van Willeke in 2004 een ronduit bizarre verklaring had afgelegd bij het toenmalige landelijk team kindermoorden. Midden in het verhoor verhaalde de pleegvader plotseling en ongevraagd over een misdaadroman. Hij sprak daarbij letterlijk over ‘zijn boek’ met de titel ‘De Derde Uitweg’ waarin een getrouwde man een affaire heeft en zijn minnares thuis opzoekt. Dan lopen de zaken echter compleet uit de hand. Terwijl de hoofdpersoon op de bank met zijn vriendin de liefde bedrijft, klopt opeens iemand op de buitendeur. Juist als de vrouw wil gaan gillen, pakt de man een kussen dat hij haar op de mond drukt tot het hevig spartelende slachtoffer is gestikt. Noch het LTK, noch de Drentse politie vroeg echter verder over dit verhaal.

Willeke kwam rond haar tiende op de afgelegen boerderij te wonen. Haar ouders verongelukten toen Willeke vijftien maanden oud was. Ze woonde enige tijd bij haar opa en oma, maar werd door de kinderbescherming weggehaald. Ook bij een tante mocht ze niet blijven wonen omdat de kinderbescherming oordeelde dat alleen een therapeutisch pleeggezin goed was voor het meisje. Ze belandde daarop in een kindertehuis en werd van daaruit overgeplaatst naar de pleegfamilie in Drenthe.

Voorwaar, weer een excellent staaltje “bescherming” door de kinderbescherming.

Getuigen, waaronder Lammie Dost, de tante van Willeke, die door de pleegvader met de dood werden bedreigd en bij de politie aanklopten kregen nul op her rekest.