Uitspraak: 3 jaar cel in hoger beroep voor doodrijden parkeerwacht IKEA

Dion Granger (27) is door het gerechtshof in Amsterdam veroordeeld tot een celstraf van vier jaar waarvan een jaar voorwaardelijk. Ook mag Granger vijf jaar lang niet meer achter het stuur van een auto kruipen. Het hof achtte bewezen dat hij op 17 augustus 2008 parkeerwacht Willem van Koerten (54) heeft aangereden op het parkeerdek bij Ikea in Amsterdam. Willem van Koerten overleed in een ziekenhuis aan zijn verwondingen. Daarnaast is Granger veroordeeld voor het met de dood bedreigen van een andere verkeersregelaar.

De uitspraak komt overeen met de eis van het Openbaar Ministerie (OM). De advocaat-generaal vroeg dezelfde straf die de rechtbank Granger eerder oplegde: vier jaar cel, waarvan een jaar voorwaardelijk, en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor vijf jaar.

Het hof acht doodslag bewezen omdat G. door zijn rijgedrag bewust de kans heeft aanvaard dat Van Koerten zou overlijden, aldus een woordvoerder. Anders dan de verdediging gelooft het hof niet dat de verdachte in paniek heeft gehandeld. Volgens het hof was Granger enkel geïrriteerd en boos toen hij door hard optrekken en remmen de verkeersregelaar van de motorkap probeerde te krijgen.

Omdat Granger volgens het hof uit agressie en misplaatste irritatie heeft gehandeld, moet hij tijdens zijn voorwaardelijke straf onder toezicht van de reclassering blijven en zich laten behandelen in een psychiatrische kliniek.

3 jaar voor doodslag is errug weinig!! Dennis M. kreeg in 2006 nog 7 jaar alleen voor póging tot doodslag met een auto, maar ja, dat was op een motoragent en die vindt justitie meer waard dan een gewone burger.

Advertisements

Uitspraak: Tien jaar voor ex-agente om moord in hoger beroep

De voormalig politieagente Judith F. (47) uit Almere is in hoger beroep door het gerechtshof in Leeuwarden veroordeeld tot een celstraf van tien jaar. De wijkagente schoot op 10 december 2008 haar ex-partner Deniz Çetin (28) dood met haar dienstwapen. Aanleiding voor het incident was een ruzie.

Volgens het gerechtshof is er sprake van moord, omdat F. voldoende ruimte had om anders te handelen. “Ze was misschien wel de weg kwijt, maar ze had nog steeds met zichzelf kunnen overleggen”, aldus gerechtshofvoorzitter Oscar Anjewierden.

Het Openbaar Ministerie (OM) had twee weken geleden een celstraf van twaalf jaar geëist. Die straf vindt het hof te hoog, omdat ze het als ex-agente zwaar heeft in de gevangenis. Ook houden de rechters rekening met de ruzie die aan de schietpartij voorafging.

In eerste aanleg had Judith F. óók 10 jaar gekregen.

Dat is een bijzonder lage straf voor moord. Dat Judith F. het extra zwaar heeft in de gevangenis, snijdt geen hout. Dat er een ruzie aan voorafging slaat ook nergens op. De meeste moorden worden om een reden gepleegd, niet zelden na een ruzie. Dat is voor de rechter bij een niet-politieagent nooit reden om dan maar strafverlaging te geven.

Hogere straf voor moord op Isabelle Kwakernaat in hoger beroep

Isabella Kwakernaat

Anna ‘Josje’ Bosman (47) uit Arnhemse die in juni 2008 haar toen 14-jarige dochter Isabelle Kwakernaat drogeerde en vergaste, is vandaag in hoger beroep opnieuw wegens moord veroordeeld. Het gerechtshof in Arnhem legde de vrouw acht jaar cel op, de straf die de advocaat-generaal twee weken eerder ook eiste.

De rechtbank in Arnhem veroordeelde Anna Bosman eerder wegens moord tot zes jaar cel. De officier van justitie had vier jaar cel en tbs met dwangverpleging geëist.
Het hof begreep dat het Pieter Baan Centrum geen stoornis bij de vrouw kon vaststellen, waarop dwangverpleging het antwoord moet zijn. Maar het hof vindt zes jaar cel zonder tbs een te lage straf voor zo’n ernstig misdrijf, ook al beschouwt zij de vrouw wel als verminderd toerekeningsvatbaar.

Het gerechtshof heeft de vrouw wegens moord veroordeeld, omdat uit bewijsstukken duidelijk is geworden dat zij gedurende meerdere dagen plannen maakte om zichzelf en haar dochter om te brengen. Nadat zij haar dochter had gedrogeerd, draaide de vrouw een gasfles open en ging naast het meisje liggen. De dochter overleed, de moeder werd gered.

Als het Hof 6 jaar cel te weinig vindt waarom dan geen 15 jaar ipv 8 jaar. Zes jaar, acht jaar, het blijft zeer weinig voor een noord

Eis 12 jaar voor schietende agente in hoger beroep

Tegen Judith F. (47), de Almeerse politieagente die in December 2008 haar ex-vriend Deniz Çetin (28) doodschoot, is in hoger beroep voor het Hof in Leeuwarden, 12 jaar cel geëist. De vrouw is eerder door de rechtbank in Lelystad veroordeeld tot 10 jaar cel.

De Almeerse agente heeft het hoger beroep aangespannen omdat ze het niet eens was met de opgelegde 10 jaar cel.

De agente schoot haar vriend met haar dienstwapen neer in hun woning aan het Mastgatpad in Almere Stad. De man overleed later in het ziekenhuis.
De agente en het slachtoffer hadden relatieproblemen, wat de aanleiding vormde voor de dodelijke schietpartij.

Uitspraak 8 februari (Het werd 10 jaar)

Uitspraak: Tien jaar cel voor moord op Hans Schouten in 1991

Anwarali D. (42) uit Capelle aan den IJssel is door de rechtbank in Rotterdam veroordeeld tot tien jaar cel voor de 19 jaar oude moord op Rotterdammer Hans Schouten (56) (foto).
De uitspraak is conform de eis van het Openbaar Ministerie. „Deze moord van een zeer schokkend karakter rechtvaardigt een gevangenisstraf van zeer lange duur”, aldus de rechtbank, die hem aanrekende dat hij de moord jarenlang verzwegen heeft. (Alsof je dat de dader kwalijk kan nemen)

De verdachte ontkent de moord. Zijn advocate liet in een reactie weten dat de kans op hoger beroep groot is. „Maar ik wil niet op de zaken vooruitlopen. We gaan het rustig bekijken.” D. heeft twee weken de tijd om in beroep te gaan.

De gewelddadige dood van Schouten bleef tot enkele jaren geleden onopgelost tot een zogeheten coldcaseteam ontdekte dat het DNA van verdachte overeenkwam met DNA op een sigarettenpeuk in de woning van Schouten. Door een veroordeling waren gegevens van verdachte in de DNA-databank van de politie opgeslagen.

Schouten, werkzaam bij een scheepvaartbedrijf, hield er in het geheim sm-contacten op na met jonge, donkere mannen, onder wie D. Het slachtoffer werd op de avond van de moord vastgebonden aan enkels en polsen, met een mes gestoken, beroofd en levenloos achtergelaten. De rechtbank achtte het bewezen dat de verdachte de Rotterdammer zeventien keer heeft gestoken, verwondingen waaraan de man overleed. Bovendien vindt de rechtbank het bewezen dat de verdachte de auto van Schouten en spullen uit het huis van Schouten heeft meegenomen.

10 jaar is trouwens niet echt een ‘lange duur’ te noemen voor een moord die de rechter ‘schokkend’ vindt

Negen jaar voor ‘eerwraak’ moord (doodslag)

Younis K. (39) is door de rechtbank in Amsterdam vandaag veroordeeld tot een celstraf van negen jaar. Zij acht bewezen dat hij zijn 36-jarige echtgenote Aisha K. in augustus 2007 heeft doodgeslagen in hun woning in Amsterdam-Zuidoost. Zijn neef, Tariq S.(38), werd vrijgesproken. Justitie had tegen beide mannen 14 jaar cel geëist.

K. vermoordde zijn vrouw omdat zij van hem wilde scheiden en met een andere man wilde gaan samenwonen. Op die manier bedoezelde de moeder van vier kinderen de eer van zijn Pakistaanse familie. De man bracht zijn echtgenote om door haar vele malen te slaan, vermoedelijk onder meer met cricketbats.

De rechtbank noemde de moord “gruwelijk” en constateerde dat het slachtoffer “vreselijke pijn” moet hebben geleden. ,,Dat het slachtoffer wilde scheiden, kan in geen enkele opzicht het handelen van verdachte ook maar enigszins rechtvaardigen.”
K. gaf tijdens de rechtszaak zijn neef min of meer de schuld van de dood van zijn vrouw. Hij zei dat hij hem had gevraagd om de bewuste dag te komen bemiddelen. Vervolgens zou hij even naar buiten zijn gegaan. Toen hij terugkwam, zou zijn vrouw zwaargewond in de woning hebben gelegen. De rechtbank achtte dit echter niet aannemelijk. Zo is er niemand die K. op het moment van de moord buiten zag rondlopen.

Volgens justitie heeft K. de vrouw niet alleen doodgeslagen, maar heeft zijn neef hem daarbij geholpen. De rechtbank concludeert dat er wel aanwijzingen zijn dat K. hulp heeft gehad. Zij vindt echter dat er onvoldoende bewijs voor is dat het letsel van het slachtoffer door twee personen is toegebracht.

De rechtbank gaf K. een lagere straf dan justitie geëist. Zij veroordeelde hem namelijk voor doodslag en niet voor het medeplegen van moord. Daar had het Openbaar Ministerie voor gepleit. De redenering van de rechtbank is vooralsnog duister
Zelfs voor doodslag -wat dit volgens de rechter is- is 9 jaar heel heel laag, temeer daar de rechter er van overtuigd lijkt dat Aisha zeer veel pijn geleden moet hebben.
De rechter is er wél van overtuigd dat de man hulp heeft gehad. Hoe kan het dan géén moord zijn. Hulp betekent ‘planning’ dus voorbedachte rade en genoeg bezinningsmomenten om er van af te zien.

Het onderzoek naar de zaak verliep niet moeiteloos. K. verklaarde lange tijd dat hij zijn vrouw zelf had geslagen. Toen hij in april terecht moest staan, vertelde hij echter opeens dat hij haar helemaal niet zelf had geraakt, maar dat zijn neef op het moment van de moord in de woning was. S. werd toen alsnog opgepakt.

8 jaar cel voor dubbele bijlmoord Farquharson

Elzelien Farquharson Kooy (64) uit Badhoevedorp is vandaag door de rechtbank in Haarlem wegens een dubbele moord veroordeeld tot een celstraf van acht jaar. De vrouw bracht 5 september 2008 haar man Cyril (61) en dochter Daphne (22) met een bijl tijdens hun slaap om het leven. Het Openbaar Ministerie had elf jaar cel geëist.

Kooy heeft verklaard dat zij haar man en dochter heeft omgebracht om hun het verdriet van haar zelfmoord te besparen. Nadat ze de moorden had gepleegd, probeerde ze zelfmoord te plegen door tegen een boom te rijden. De vrouw leed aan depressies sinds het overlijden van haar zoon in 1998.

Centraal in het proces stond de vraag of Kooy de gruwelijke bijlmoorden kan worden toegerekend. De vrouw was kort voor de fatale gebeurtenissen weer begonnen met het slikken van het antidepressivum Seroxat®. Het Openbaar Ministerie stelde op grond van meerdere deskundigen dat Kooy weliswaar verminderd toerekeningsvatbaar is, maar dat zij wel haar wil kon bepalen. De avocaten van de vrouw meenden dat zij vrijuit moest gaan, omdat ze volledig onder invloed was van de antidepressiva.

 

Update 25 november 2009: Elzelien Farquharson Kooy gaat in hoger beroep. Zij is het niet eens met de edenering van de rechtbank dat het antidepressivum niet van doorslaggevende betekenis is geweest bij het plegen van de twee moorden.

Update 10 februari 2011: er wordt opnieuw 11 jaar geëist. Uitspraak 3 maart 2011
Update 3 maart 2011: In hoger beroep krijgt zij 7 jaar