Godfried van Haut en de Warnsvelder moord | weer een justitiële blunder

Godfriedvanhaut Godfried van Haut (55)(foto) heeft vrijwel zeker onterecht jaren vastgezeten voor de Warnsvelder moord op benzinepomp medewerkster Micelle Mooij in 1985. Hij werd in 2004 in hoger beroep veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf voor de zgn Pompmoord, hoewel er geen enkel bewijs was en getuigen elkaar tegenspraken. Ook zijn 3 medeverdachten legden tegenstrijdige verklaringen af, bijvoorbeeld over de plaats waar de moord zou hebben plaatsgevonden.

In 1986 werd het rechercheonderzoek stilgelegd wegens gebrek aan bewijs, tot in 2001 tips binnenkwamen bij de ‘geheime dienst’ van de politie.

De nieuwe tips gingen over crimineel Martin ten B. Een voormalig psychiatrische patiënt, Kobus S., had de politie in de jaren tachtig en negentig ook al bestookt met tips over de betrokkenheid van Ten B. bij de zaak-Mooij. Maar de politie maakte toen geen formeel proces-verbaal op van zijn tips.

‘Het heeft er alle schijn van dat de politie S. tot 2001 niet serieus nam’, zegt rechtspsycholoog Peter van Koppen, die onderzoek heeft gedaan naar deze zaak.

De man die volgens de hoogleraar onterecht is veroordeeld voor de moord, Godfried van Haut, kwam juist door verklaringen van deze S. in beeld als verdachte. Van Haut zou met Ten B. en twee anderen in het café plannen hebben gesmeed voor een overval op het pompstation in het Gelderse Warnsveld, die uiteindelijk fataal afliep.

De politie arresteerde vier verdachten, inclusief tipgever Kobus S. Er was nauwelijks bewijs tegen hen: niemand had hen gezien bij de plaats delict, waar ook geen sporen van het viertal waren gevonden.

‘Om de zaak rond te krijgen, had de politie bekentenissen nodig’, stelt Van Koppen. ‘Daarom zijn de verdachten tientallen keren langdurig verhoord. Dat heeft alleen idiote verhalen opgeleverd.’

De belangrijkste bekentenis, van Heini K., is volgens de hoogleraar een onzinverhaal. In zijn boek wordt veel geciteerd uit verhoren. Kort door de bocht samengevat zei K. tegen de politie dingen als: ‘Ik stond buiten en hoorde dat ze binnen werd vermoord. U zegt dat het buiten is gebeurd? Dan was het op het parkeerterrein bij het pompstation. Wat deed ze daar? Ze liep naar haar brommer. Nee? Dan liep ze naar haar auto. Oh, zat ze er al in toen ze werd neergestoken?’

K. had lang ontkend, tot rechercheurs hem waarschuwden: ‘Jouw verhaal wordt nu ingekleurd door anderen. Daar moet jij voor oppassen. Zo krijg je misschien wel een groter aandeel dan er werkelijk is geweest.’

Ook Martin ten B. bezweek: ‘Zet maar op papier dat ik het gedaan heb. Ik weet het niet meer.’

De rechtbank in Zutphen sprak het viertal in 2003 vrij, vanwege twijfel over de geloofwaardigheid van de bekentenissen. Maar het hof Arnhem veroordeelde drie verdachten tot acht jaar celstraf en liet K. zes jaar opsluiten.

Van Koppen: ‘Ik heb geen bewijs tegen de vier kunnen vinden. Godfried van Haut, de enige van wie we het hele dossier hebben, is in elk geval ten onrechte veroordeeld. Hij past niet bij de drie anderen, die drinkmaatjes waren. Ze kenden hem nauwelijks. Volgens getuigen was hij niet in het café voor de moord.’

De hoogleraar heeft de zaak-Van Haut aangemeld bij de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS), die onderzoek doet naar veronderstelde gerechtelijke dwalingen. ‘Meer kan ik niet doen.’

Godfried Van Haut (55) is vrij sinds oktober 2008. Hij heeft tweederde van zijn straf uitgezeten. De oud-woonwagenbewoner is woedend. Hij scheldt wat af tijdens een interview in zijn eenvoudige flat.

‘De politie gaf me steeds het advies te bekennen. Ik zei: rot op, ik ben niet van de Fabeltjeskrant. Anderen waren helaas niet zo sterk.’

‘Ik ben geen heilig boontje’, erkent Van Haut. ‘Ik ben ooit gepakt toen ik geld probeerde te jatten uit een telefooncel, en ik heb vastgezeten voor knokpartijen. Maar die vrouw heb ik niet vermoord.’

Hij is Van Koppen dankbaar. ‘Ze hebben mooi samengevat wat er is misgegaan. Ik eis vrijspraak. De Hoge Raad moet de zaak heropenen. Ik weet dat ik een nieuw feit nodig heb, maar hoe kom ik daar in vredesnaam aan, 24 jaar na een moord waar ik niet bij was?’

‘Als het niet snel lukt, dan knapt er iets in mijn hoofd. Mijn leven is al zeven jaar een hel. Ze hebben in 2006 ook nog mijn jongste dochter afgepakt. Ik mis haar vreselijk. De monsters die dit geflikt hebben, moeten zelf de bak in.’

Advertisements

Vrij na 15 jaar onterecht in TBS

Nakach, direct na zijn vrijlating uit de Pompekliniek met zijn advocaat Joe de Goeij
bensaid-nakach

Bensaïd Nakach (65) uit Tilburg heeft vijftien jaar onterecht vastgezeten in de Pompekliniek in Nijmegen.

De rechtbank in Breda heeft vrijdag ingestemd met het verzoek van het Openbaar Ministerie  om de tbs van de man niet te verlengen.

Uit onderzoek van het Pieter Baan Centrum (PBC) is onlangs vast komen te staan dat Bensaïd Nakach geen psychische stoornis heeft, ook niet toen hij vijftien jaar geleden werd veroordeeld.

Het oordeel van de rechtbank in Breda houdt in dat de man al die tijd ten onrechte heeft vastgezeten, aldus advocaat Joe de Goeij die Nakach bijstaat.

De man van Marokaanse afkomst wilde lange tijd niet aan een onderzoek meewerken omdat hij geen vertrouwen had in de reguliere psychologen.

Die zouden onvoldoende rekening houden met zijn culturele achtergrond.

In 2007 spande hij met succes een kort geding aan om te bereiken dat hij door een transculturele psychiater onderzocht zou worden.

In 1994 werd Nakach veroordeeld tot een jaar cel voor poging tot doodslag op zijn vrouw. Hij sloeg haar destijds met een bijl op het hoofd.

Op advies van psychologen en psychiaters legde de rechter de man toen ook tbs met dwangverpleging op.

De man komt vandaag nog op vrije voeten, aldus zijn raadsman.

Volgens de Pompekliniek is er geen justitiële dwaling begaan want: “de rechter beslist en wij voeren enkel uit” wat een gelul!!

 

Zie ook Vijftien jaar in TBS en niet gek

Brief Pompekliniek http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=13474844&access_key=key-19puwwom1rrkke92pbbs&page=1&version=1&viewMode=

Anderhalf jaar onterecht vast

Een 21-jarige inwoner van Almere is vrijdag in hoger beroep vrijgesproken van de roofoverval op juwelier de Gouden Kroon in Haven, in september 2006. Hij was begin vorig jaar door de Lelystadse rechtbank veroordeeld tot vijftien maanden gevangenisstraf plus twee tenuitvoerleggingen van eerdere straffen. ,,Bij elkaar heeft hij zo’n anderhalf jaar voor niets gezeten”, liet zijn advocaat mr. J.A.C. van den Brink weten.

Bij de overval, die plaatsvond tegen sluitingstijd, zijn een medewerker en zijn destijds dertien jaar oude zoon bedreigd met een stroomstootwapen en een vuurwapen. De in het zwart geklede daders gingen er zonder buit vandoor. Er waren twee verdachten, van wie de een bekend heeft en de ander als mededader aanwees. Deze tweede man heeft altijd ontkend.

Intussen heeft de bekennende verdachte een ander aangewezen. Het hof oordeelde direct na de behandeling in hoger beroep dat er te weinig bewijs is tegen de 21-jarige. En gaf volgens Van den Brink de politie in Almere een veeg uit de pan: ,,De politie heeft volgens het hof minimaal onderzoek gedaan en vele steken laten vallen. Het dossier bood veel aanknopingspunten waar niets mee is gedaan.”

Daarmee wordt volgens de raadsman gedoeld op onderzoek naar de groep vrienden met wie de dader de avond voor de overval en op de dag zelf is opgetrokken. Daar zou de werkelijke mededader te vinden zijn. ,,Er is met een tunnelvisie gerechercheerd op mijn cliënt”, meent Van den Brink. Hij bereidt een schadeclaim tegen de staat voor, die zo’n 45.000 euro zal bedragen.

Ach niets nieuws onder de zon. Stupide politieagenten die gewoon besluiten wie het gedaan heeft, alleen daarop rechercheren en een rechter die het allemaal best vindt en met de volgende zaak in zijn hoofd al van tevoren heeft besloten dat het “schuldig” wordt.

Hoge raad heropent zaak tegen Lucia de B.

De Hoge Raad der Nederlanden maakte vandaag (7-okt 2008) bekend dat het gerechtshof in Arnhem de zaak tegen Lucia de Berk opnieuw inhoudelijk moet beoordelen.
De belangrijkste reden voor herziening vindt de Hoge Raad aanvullend onderzoek dat in deze zaak is gedaan. Daaruit is informatie naar voren gekomen die de bewezenverklaring van alle verdenkingen op losse schroeven heeft gezet.

De Berk kreeg in 2004 levenslang opgelegd voor de moord op zeven ziekenhuispatiënten en drie pogingen daartoe. De vermeende slachtoffers waren ernstig zieke kleine kinderen en bejaarden. Ze heeft echter van meet af aan ontkend dat ze iets met de incidenten te maken heeft gehad.

Behalve het hof in Den Haag sprak ook het hof in Amsterdam zich al eerder uit over de Haagse verpleegkundige. In Den Haag werd zij veroordeeld tot levenslang en tbs met dwangverpleging. Nadat de Hoge Raad had geoordeeld dat die strafcombinatie niet kon, boog het hof in Amsterdam zich over de zaak en kwam uit op een levenslange gevangenisstraf.

Toxicoloog Jan Meulenbelt deed het aanvullend onderzoek. Hij constateerde dat baby A. ook aan een natuurlijke dood kan zijn overleden, door uitputting. De dioxine die in het lichaampje werd aangetroffen, is waarschijnlijk niet de oorzaak van overlijden.

De adviseur van de Hoge Raad, G. Knigge, had het hoogste rechtscollege daarom ook al aangeraden de zaak te heropenen. Hij adviseerde tevens om niet alleen de veroordeling van de moord op baby A. opnieuw te onderzoeken, maar ook de zes andere veroordelingen. Het bewijs in de sterkste zaak, die van baby A., hing namelijk nauw samen met dat van de andere zaken.

De Hoge Raad heeft dit advies dinsdag overgenomen. De levenslange straf van De Berk blijft opgeschort en daardoor blijft ze op vrije voeten.

Mooi nieuws maar het is een schande dat ze sowieso veroordeeld werd en dat herziening zo lang op zich moest laten wachten. ‘Het systeem heeft gewerkt’ ja, maar ten koste van wat?

conclusies:

  1. lang niet alle deskundigen hebben de deskundigheid die rechters en OM hun graag zouden toedichten. Voorbeelden te over. Om de betrouwbaarheid van deskundigen te beoordelen zou je dezelfde vragen aan verschillende onafhankelijke deskundigen voor moeten leggen.
  2. rechters die met zo’n gammel bewijs een veroordeling uitspreken zijn niet geschikt voor hun vak.
  3. de mensen bij het OM die koste wat het kost iemand veroordeeld proberen te krijgen ook al hebben ze onvoldoende bewijs zijn niet alleen ongeschikt voor hun vak: in mijn ogen zijn het misdadigers.

Verdachte van doodslag Daan van Es weer vrij

Toon P. (44) uit Waalre, die in maart 2007 door de rechtbank in Roermond tot 16 jaar cel werd veroordeeld voor doodslag op Daan van Es uit Nederweert, is weer vrij man. De uitspraak van zijn hoger beroep hoeft P. van de Bossche rechter niet in de cel af te wachten.

Discotheekhouder Van Es verloor het leven bij een gewapende overval in Nederweert tijdens carnaval 2006. P. heeft altijd beweerd niet betrokken te zijn geweest bij de overval en ging in hoger beroep. Tijdens de behandeling eiste advocaat-generaal Wilfred Korver vorige week zestien jaar celstraf.

Advocaat Geert-Jan Knoops van Toon P. haalde eerder fel uit naar het OM en naar de rechtbank in Roermond die zich in zijn visie schuldig hebben gemaakt aan “pure speculaties”. De rechters in Roermond zouden alternatieve scenario’s “klakkeloos” van tafel hebben geveegd. “Het is een zorgelijke ontwikkeling in het strafrecht als rechters en officieren van justitie veronderstelling op veronderstelling stapelen om iemand zestien jaar achter de tralies te krijgen”, zei Knoops in zijn pleidooi. Hij hekelde ook het rapport waarin een deskundige [Ed. mevrouw Pauw-Vugts] van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) concludeert dat de kogel die operatief uit de buik van P. werd gehaald “waarschijnlijk” uit het wapen van Daan van Es is afgevuurd. Experts die Knoops zelf heeft ingeschakeld, kwamen niet verder dan de minder vergaande inschatting dat het projectiel “mogelijk” uit dat wapen kwam. Knoops trok openlijk de deskundigheid van de betrokken NFI-medewerkster mevrouw Pauw-Vugts in twijfel.

Advocaat Geert-Jan Knoops van P. vroeg het hof zijn cliënt onmiddellijk in vrijheid te stellen, of om vervroegd uitspraak te doen. De raadsheer-voorzitter zei dat het hof niet voor 24 september uitspraak zal doen. Hij hield wel de mogelijkheid open P. tussentijds in vrijheid te stellen. Dat is vandaag (16-9-08) gebeurd, omdat het hof onvoldoende ernstige bezwaren  aanwezig acht om P. langer in hechtenis te houden.

Knoops wil nog geen conclusies verbinden aan de tussenbeschikking van het hof. "De vrijlating van mijn cliënt is natuurlijk opmerkelijk, maar ik ga nu niet voor de muziek uitlopen. Laat ik het zo zeggen: iemand die je jarenlang wil opsluiten, laat je niet zomaar vrij."

Toon P. zegt dat hij in de nacht waarop Van Es werd gedood, zelf is beschoten in Eindhoven. Een gemaskerde man zette P. kort na de schietpartij in Nederweert zwaargewond af bij het ziekenhuis van Veldhoven. Knoops hekelde vorige week de manier waarop justitie en de rechtbank in Roermond alternatieve scenario’s "klakkeloos" van tafel hebben geveegd.

Update 24 September 2009: Het Hof veegt het bewijs van tafel en spreekt Toon P. vrij.

Nuenense arts onschuldig aan moord/doodslag

Update 14 nov. 2011: zie ook de brief van de overleden Bebe Pana

’s-Hertogenbosch-Edwin ten Winkel, de echtgenoot van Bebe Paña ten Winkel is niet schuldig bevonden door het Gerechtshof in Den Bosch. Edwin ten Winkel was gearresteerd in Januari 2005 op verdenking van moord en was in Juni 2006 veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf voor dooslag op zijn vrouw Bebe Paña.
Ten Winkel heeft altijd zijn onschuld volgehouden en verklaarde dat zijn ernstig depressieve vrouw zelfmoord had gepleegd.
 
Gedurende het hoger beroep in de zaak, dat diende van 21-23 maart 2007, toonde de verdediging aan dat de door het NFI beschreven breuk in het strottenhoofd simpelweg niet bestond.

Tijdens het 1e proces in 2006, beschreef Dr. de Bakker van het Groene Hart ziekenuis dat er op de Röntgenfoto’s gemaakt bij de sectie, een lijntje te zien was aan de rechterkant van het kraakbeen van het strottenhoofd. Hoewel er destijds geen 100% zekerheid was dat dit een breuk betrof, gaf de Bakker aan dat hij ‘niet wist wat het anders kon zijn’ en verklaarde Dr. Bela Kubat van het NFI dat dit welhaast van een wurghandeling moest komen. Ondanks deze twijfel greep de rechtbank deze bewering destijds met beide handen aan om de arts tot 12 jaar gevangenisstraf te veroordelen. Zij negeerde daarmee de contra expertise van Professor Werner Jacobs, die getuigde dat als het al een breuk was, deze heel goed na de dood ontstaan kon zijn. (een zogeheten “Mortician’s fracture”)

Bewijsvoering en getuigen-deskundigen

professor Milroy

Tijdens het hoger beroep werd ten Winkel bijgestaan door getuigen deskundigen van de Universiteit van Maastricht (Prof. dr van Engelshoven en Dr. De Bondt, Röntgenologen), een hoogleraar forensische pathologie van de Universiteit van Antwerpen (Prof. Werner Jacobs) en een Forensisch patholoog van Scotland Yard (Prof. Milroy). Opmerkelijk was dat deze laatste 2 getuigen deskundigen (prof. Jacobs en prof. Milroy) in eigen land juist vaak door de aanklager worden ingeschakeld. Prof. Milroy (foto) is zelfs één van de meest toonaangevende forensisch pathologen ter wereld.
In een duidelijk en helder betoog, toonde de Maastrichtse röntgenoloog de Bondt aan dat het ‘lijntje’ dat gezien was op de röntgenfoto van de hals van Paña geen breuk was, maar een zgn ’embryonaal fusielijntje’, een overblijfsel uit de normale embryologische ontwikkeling van de mens. Paña bleek dit lijntje ook aan de linkerzijde te hebben, een feit dat gemist was door het onderzoek van het NFI. Ter controle had de röntgenoloog ook nog de röntgenfoto’s van laatste 200 patienten die hun kliniek hadden bezocht en waarbij foto’s van de hals waren gemaakt, onderzocht. Ook daar bleken deze lijntjes te zien bij ca 13% van de (in leven zijnde) mensen.

De Bakker:
“het licht is hier slecht”
dr. De Bakker, Groene Hart Ziekenhuis

Geconfronteerd met deze feiten bleek dr Bakker een slecht verliezer, mogelijk omdat zijn vrouw in de zaal zat. Tegen beter weten in bleef hij tegensputteren en gaf aan dat ‘in de rechtszaal de lichtomstandigheden om de foto te bekijken’ niet optimaal waren. Desondanks bleken de rechters zelf, voor het eerst geconfronteerd met de foto’s, geen moeite te hebben met het kunnen zien dat er geen breuk was. Het was dan ook ontluisterend te moeten zien dat een van de raadsheren op een gegeven moment de röntgenfoto omhoog houdend, dr. de Bakker aanwees: “kijk er zit geen breuk”. Eerder ook had dr. de Bakker al blijk gegeven de menselijke embryologie (2e jaars stof voor medische studenten) niet te kennen.

Ontluisterend was ook dat op de eerste dag van het proces, dr Bela Kubat van het NFI voor de rechtbank nog een totaal andere plek aangaf waar de ‘breuk’ zich zou bevinden dan waar dr. de Bakker aangaf dat deze zich bevond, hetgeen de voorzitter van het gerechtshof deed verklaren: “wacht even, dit is toch wel een totaal ander verhaal dan wat we gisteren hebben gehoord”. Klaarblijkelijk toch grote communicatieproblemen tussen de beide experts.

Kubat: “Slechts een ‘persoonlijke theorie’”

Ook zgn. “ondersteunend bewijs” werd door de getuigen deskundigen uit Antwerpen en van Scotland Yard naar de prullenbak verwezen. Schoorvoetend moest Bela Kubat van het NFI toegeven dat een en ander slechts een ‘persoonlijke theorie’ was: Er was niet daadwerkelijk bloedstuwing gezien in het hoofd van Paña. Er bleek slechts een subjectief verschil in intensiteit van een op twee verschillende plekken aangebrachte kleurstof; iets wat bloedstuwing net zo min bewijst als dat het uitsluit en als er al bloedstuwing was, was dat ook niet bewijzend voor een wurghandeling. Prof. Milroy verklaarde dan ook dat in ieder geval in het Verenigd Koninkrijk, geen patholoog, al dan niet met naam en faam bekend, het ook maar in zijn hoofd zou halen deze conclusie te trekken, omdat er vele andere oorzaken waren die genoemde verschijnselen konden verklaren.

Requisitoir
In het requisitoir, moest ook de advocaat generaal Kolkert toegeven dat er inderdaad geen breuk in het strottenhoofd van Paña was. Desondanks betoogde de AG dat ten Winkel ‘het wel gedaan moest hebben’. De advocaat generaal trachtte hierbij ook het Pieter Baan onderzoek te bagatelliseren. Dit onderzoek had namelijk – bij herhaling- aangetoond dat ten Winkel een niet aggressief karakter had en conflicten vermeed. Volgens de AG had hij zelf een beter inzicht in de zaak, omdat hij ‘het dossier kende’. Gemakshalve ging de AG voorbij aan de feiten, namelijk dat ook de deskundigen van het Pieter Baan Centrum het hele dossier hadden én ten Winkel 7 weken hadden geobserveerd én op verzoek van het OM nog een herhaald onderzoek hadden gedaan toen het eerste onderzoek gunstig uitviel voor ten Winkel. Dit terwijl de AG zelfs ten Winkel nog nooit had gesproken.

Prof. Werner Jacobs
Werner Jacobs

Pleidooi
In zijn pleidooi wees Advocaat Gerard Spong nogmaals op de feiten: Er was nooit een reden aangetoond waarom ten Winkel zijn vrouw omgebracht zou hebben. Hun huwelijk werd ook door Paña zelf als goed omschreven. Paña zelf had een afscheidsbrief geschreven waarin zij haar zelfmoordplannen aangaf en ten Winkel prees als een ‘wonderful, wonderful husband’. Getuigen die haar reeds lang kenden hadden ook aangegeven dat zij zwaar depressief was en neiging tot suicide had. Hij vroeg dan ook vrijspraak. Ook wees Spong er nog op dat een door het OM zelf ingeschakelde forensisch psycholoog (prof. Van Koppen) had verklaard dat er significante verschillen bestonden tussen de verhoren op video en wat daar uiteindelijk van in het procesverbaal was terechtgekomen.

Uitspraak
Geconfronteerd met deze feiten had de rechtbank niet lang nodig om haar oordeel te vellen: waar er gewoonlijk vonnis gewezen wordt twee weken na de zitting, werd ten Winkel twee dagen na de zitting al in vrijheid gesteld, in afwachting van het definitieve vonnis twee weken later waarin hij werd vrijgesproken van moord en doodslag. Het Hof stelde dat er inderdaad geen breuk van het halsskelet was, maar zelfs als deze breuk er wél geweest zou zijn, dat dit geen bewijs voor doodslag van Paña door ten Winkel geweest zou zijn.
Ten Winkel is weer verenigd met de 6 jarige zoon van het echtpaar, die hij in zijn 27 maanden gevangenschap slechts een paar keer had kunnen zien. Hij werd gefeliciteerd door zijn schoonfamilie (dus de familie van het vermeende ‘slachtoffer’).
Raadsman Gerard Spong vergeleek de zaak met het justitiële debacle in de Schiedammer Parkmoord.

Update 25-11-08 Het eindhovens dagblad publiceerde een artikel waaruit zou blijken dat de man spoorloos was en dat daarom voorlopig de tegen hem ingestelde cassatie niet door kon gaan. Deze info berustte op foutieve informatie van het OM dat kennelijk al lang naar de man op zoek is. De man is echter gewoon thuis en staat ingeschreven bij de Gemeentelijke BasisAdministratie. Minpuntje voor het OM als je niet eens iemand kunt vinden die gewoon thuis is.

Update 13 april 2010 De Hoge Raad heeft de vrijspraak van de man bevestigd. Daarmee is de vrijspraak definitief en onherroepelijk.De Hoge Raad volgt hiermee het advies van Advocaat Generaal Vellinga.

Keywords: Bebe Paña, Nuenen, NFI, Scotland Yard, Milroy, Kubat, zelfmoord, Badian, Spong, ten winkel, de Bondt, van Engelshoven

Domme Rechters

Het TV programma Twee Vandaag had zich de vraag had gesteld (Ned. 2 – 18.25 uur): is er na de Puttense moordzaak en de Schiedammer Parkmoord in de ‘Enschedese ontuchtzaak’ opnieuw sprake van een gerechtelijke dwaling?
Zit een vader levenslang vast door wederom een gerechtelijke dwaling?

Het antwoord werd eigenlijk ook gegeven: "Ja".
Want weer is er een gerechtelijke dwaling, en Twee Vandaag liet zien wat een "tunnelvisie" is en hoe opnieuw Polititie, Justitie en wederom, en dat is natuurlijk nog het schandelijkste van alles, "Rechters" zwaar in de fout gingen. En wat nog griezeliger is: zij blijven volharden in hun gedrag zodat naar alle waarschijnlijkheid een man nu al 6 jaar lang onschuldig in de gevangenis zit, althans er is nog niet het begin van een bewijs van zijn schuld geleverd, en die met het uitzicht op een aanvullende TBS-behandeling wel eens levenslang opgesloten kan blijven.

Toch werd de betrokkene veroordeeld en de rechter voerde zelfs het theaterstukje op om de zitting even te schorsen, "…het wordt me even iets teveel…", omdat hij door emoties was overmand. Normaal gesproken zouden rechters voor dit soort onbeheerste manipulaties ontslag op staande voet dienen te krijgen, maar omdat ons rechtssysteem een dergelijk model niet kent velt de magistraat momenteel weer gewoon nieuwe oordelen, al dan niet met een traan voor de publieke tribune.

De veroordeelde heet Hennie Knobbe en is nu opgesloten in de gevangenis in Arnhem in afwachting van zijn TBS-behandeling. Hij werd beschuldigd van verkrachting van kinderen waar onder zijn eigen twee zwak begaafde dochters die door de ondervragers afgedwongen tegen hem getuigden maar later tot rust gekomen weer verklaarden "dat er niets van waar was" van hun aanvankelijke beweringen.

Aan het woord kwam de emeritus hoogleraar Rechtspsychologie Prof. Hans Crombach, getuige deskundige, die de procesgang had onderzocht en geen spaan heel liet van de gang van zaken. Letterlijk concludeerde hij over de justitiële autoriteiten die bij de zaak betrokken waren:

"domheid, incompetentie, verkeerde gedrevenheid van zowel de recherche, als het openbaar ministerie als ook de rechters- er is namelijk geen bewijs – er is heel wel mogelijk dat er niks gebeurd is."

Crombach haalde een getuigenverklaring aan van één van de z.g. slachtoffertjes, en u ziet de letterlijke tekst zoals deze in beeld werd gebracht. Hier gaat zelfs de leek van overstag als hij Knobbe al schuldig vond.

De veroordeelde Knobbe heeft nu het volgende middeleeuwse probleem van verdachten die op de pijnbank bekentenissen werden afgedwongen om de martelingen te doen ophouden. Hij is ook voor TBS veroordeeld, en als hij tijdens die procedure blijft weigeren schuld te bekennen blijft hij dus in de ogen van de behandelaars ongenezen en tekent hij als het ware voor levenslange opsluiting.

Intussen blijken er ook in deze rechtszaak weer stukken uit de relevante dossiers te zijn verdwenen die dus niet in handen van de rechters kwamen, zoals de ontlastende verklaring in een door justitie geheimgehouden rapport:

"…de verhoren zijn vooringenomen, onaanvaardbaar en onomkeerbaar. Er is fout op fout gestapeld…"

Albert HazelhoffTwee Vandaag had goed speurwerk gedaan en liet uiteraard ook Justitie aan het woord in de persoon van Albert Hazelhoff, Hoofdofficier van Justitie (plv). Deze was niet erg onder de indruk van het door Crombach en Twee Vandaag aangevoerde materiaal en een beter voorbeeld van wat een "tunnelvisie" is had Twee Vandaag met deze officier daarmee niet in de schoot geworpen kunnen krijgen.

KnoopsDus moet de actie weer komen van advocaten die brood zien in een heropening van deze zaak, en dat is in dit geval Mr. Geertjan Knoops, tevens Hoogleraar Strafrecht, die zich evenzeer had verwonderd over het dossier.

Hij zal heropening van het onderzoek verlangen en daarmee begint voor de veroordeelde het hele verhaal weer van voren af aan.

Het opinieweekblad HP/De Tijd kwam enkele weken geleden al met een belangwekkend artikel dat er in ons land waarschijnlijk tenminste acht mensen levenslang veroordeeld zijn waarvan de schuld op zijn minst mag worden betwijfeld. Het is goed dat rubrieken zoals Twee Vandaag (AVRO en TROS) daarop blijven ingaan, en te hopen valt dat er continuïteit in de berichtgeving zal worden betracht.

Want een ten onrechte tot levenslang veroordeelde moet voor elke kijker onverdraaglijk zijn.